Աշակերտության հիմքերը․ ուղարկել և ազատ արձակել

Ամփոփում․ Հիսուսն անխոհեմ չէր գործում։ Նա հնարամիտ էր։

Հիսուսը համարձակ ձևով էր ուսուցանում։ Ղուկաս 10-ում նա ընտրեց 72 աշակերտի, բաժանեց նրանց զույգերի և ուղարկեց մոտակա քաղաքներն ու գյուղերը՝ քարոզելու, բժշկելու և դևեր հանելու։ Հաճախ եմ մտածել, թե ինչու էր Հիսուսն այսպես ուսուցանում։ Թվում է՝ մեծ էր հավանականությունը, որ աշակերտները շատ վատ կձախողվեին։

Հիսուսի այս մեթոդը կարող է հիշեցնել մեկին, ով մարդուն խորը ջուրն է գցում, որ լողալ սովորի։ (Որևէ մեկի մտքով «անխոհեմ» բառն անցա՞վ։) Բայց Հիսուսն անխոհեմ չէր գործում։ Նա հնարամիտ էր։ Նա գիտեր՝ ինչպես կարճ ժամանակում իր պատգամը տարածել որքան հնարավոր է հեռու և լայն։ Հիսուսը նաև գիտեր մի բան, որ մենք չգիտեինք․ նա ուներ միջոցներ, որոնց շնորհիվ ուղարկելը իր ծառայությունն ընդլայնելու խելամիտ ու մտածված քայլ էր։

Նրա տված առաջին միջոցը իր իշխանությունն էր՝ մեկ այլ թագավորությունից եկող իշխանություն։ Թագավորի դեսպանների պես՝ աշակերտները համարձակ ու վստահորեն կհռչակեին այդ թագավորի և նրա թագավորության բարի լուրը։ Ուսում չստացած մարդիկ ճշմարտությունները կհայտարարեին ոչ թե ճարտար խոսքով, այլ իրենց ուղարկողի մեծության հանդեպ վստահությամբ։

Նրա տված երկրորդ միջոցը Սուրբ Հոգին էր։ Աշակերտներն իրենց ձեռքերը կդնեին հիվանդների վրա, բայց Աստծո զորությունն էր բժշկելու։ Նրանք հնազանդորեն կբացեին իրենց բերանը՝ քարոզելու, բայց նրանց խոսքերը Հոգին էր օծելու՝ մարդկանց մղելով համոզման, ապաշխարության ու հավատքի։ Նրանք կբախվեին դիվական ուժերի ազդեցության տակ գտնվող իրավիճակների, բայց Աստծո սրբությունն էր մաքրելու հոգին։

Քանի դեռ մեր փոքր խմբերին չենք ուղարկում ու ազատ արձակում՝ քարոզելու, բժշկելու և դևեր հանելու, խանգարում ենք Հիսուսի ծառայության ընդլայնմանը։ Երբ ընդունենք Հիսուսի ուսուցման համարձակ ձևը, Հիսուսի հետևորդներին կուղարկենք մոտակա քաղաքներն ու գյուղերը։ Նրանք հաջողության կհասնեն։ Չեն խեղդվի, որովհետև կունենան իրենց անհրաժեշտ ամեն ինչ։ Ուղարկելը և զորացնելը միասին են գնում։