Փոքր եկեղեցիների բազմապատկում

Ամփոփում․ Մենք միտումնավոր ծրագրում ենք, որ ամբողջ ընտանիքներ դառնան դեպի Քրիստոսը։ Նոր Կտակարանի պատմություններն են ուղղորդում մեր սպասումները։

Նշում․ սա մեր «Աշակերտության ԴՆԹ»-ի շարքի չորրորդ գրառումն է։ Շարքը ներկայացնում է այն հիմնական արժեքները, որոնք կարևոր ենք համարում աշակերտության համար։ Pattern-ի չորրորդ հիմնական արժեքն է «Փոքր եկեղեցիների բազմացումը»։

«Փոքր եկեղեցի» արտահայտությունը բավական օտար է թվում մեզ՝ ամերիկացիներիս, քանի որ այսօր եկեղեցիները պատկերացնում ենք որպես մեծ շենքեր։ Բայց լավ է հիշել, որ եկեղեցին, ի վերջո, հավատացյալների հավաք է՝ անկախ նրանից, թե որտեղ է այն հավաքվում։

Հիսուսի մյուս աշակերտներին աշակերտ դարձնելու համար պետք է միտումնավոր հետևենք հիմնական սովորություններին։ Դրանցից են՝ Ավետարանով կիսվելը, «խաղաղության մարդկանց» գտնելը, նոր հավատացյալներին իրենց շրջապատում մնալու հնարավորություն տալը և ուրիշներին աշակերտներ պատրաստելու տեսիլքը փոխանցելը։ Մենք հավատում ենք, որ աշակերտների բազմացումը կարող է շատ արդյունավետ լինել փոքր եկեղեցու մոդելի միջոցով։ Փոքր եկեղեցիները հավատացյալների փոքր հավաքներ են, որոնք լինում են հենց տներում, աշխատավայրերում կամ սրճարաններում՝ այն մարդկանց միջավայրում, որոնց փորձում ենք հասնել։ Ամբողջ աշխարհում եկեղեցիները ծաղկում են փոքր եկեղեցիների միջավայրում։

Ուրեմն ինչպե՞ս է սկսվում փոքր եկեղեցիների բազմացումը։

Նախ՝ Ավետարանով կիսվելիս միտումնավոր փնտրում ենք «խաղաղության մարդու»։ Խաղաղության մարդը նա է, ով ուրախությամբ ընդունում է Ավետարանը և անհամբերությամբ հրավիրում ընկերներին ու ընտանիքի անդամներին իր հետ լսելու լուրը։ Նա այդպես է վարվում նույնիսկ նախքան Հիսուսի հետևորդ դառնալը։ Իսկ երբ սկսում է հետևել Հիսուսին, Ավետարանով եռանդուն կերպով կիսվում է։ Եթե ուզում ենք տեսնել բազմացում, լավ կլինի փնտրել այն խաղաղության մարդկանց, որոնց Սուրբ Հոգին արդեն պատրաստել է ընդունելու։

Այնուհետև քաջալերում ենք խաղաղության մարդկանց մնալ իրենց շրջապատում, որպեսզի հասնեն իրենց ընկերներին ու ընտանիքի անդամներին։ Այսինքն՝ չենք ուզում, որ նրանք պարզապես «գան մեզ մոտ»․ ուզում ենք, որ մնան իրենց շրջապատում և Ավետարանով կիսվեն ընկերների ու ընտանիքի անդամների հետ։ Շատ հաճախ հոգևորապես քաղցած մարդուն հեռացնում են իր շրջապատից՝ ընկերներից ու ընտանիքից, և նրա նոր կյանքը ամբողջովին կենտրոնանում է արդեն գոյություն ունեցող եկեղեցու շուրջ։

Հասկանում ենք, որ կան իրավիճակներ, երբ նոր հավատացյալը պետք է հեռանա անառողջ կապերից։ Բայց կյանքի սովորական իրավիճակներում գտնվող նոր հավատացյալներին ուզում ենք սովորեցնել Հիսուսի մասին պատմել իրենց ընկերներին ու ընտանիքի անդամներին՝ հավատքի մեջ աճելուն զուգահեռ։ Մենք միտումնավոր ծրագրում ենք, որ ամբողջ ընտանիքներ դառնան դեպի Քրիստոսը։ Մեր սպասումները հիմնված են Նոր Կտակարանի պատմությունների վրա՝ Կոռնելիոսը (Գործք 10), Լիդիան (Գործք 16) և Փիլիպպեի բանտապահը (Գործք 16)։

Վերջում նոր հավատացյալներին աշակերտում ենք, որ հասկանան առողջ փոքր եկեղեցի դառնալու տեսիլքն ու սովորությունները։ Սկզբում օրինակ ենք ծառայում՝ ցույց տալով, որ հոգ ենք տանում ուրիշների մասին։ Հարցրեք. «Ո՞ր հինգ ընկերների կամ ընտանիքի անդամների համար կարող ենք միասին աղոթել, որ դեռ Հիսուսին չեն ճանաչում»։ Այնուհետև նրանց սովորեցնում ենք եկեղեցի լինելու մի պարզ ձև։ «Փոքր եկեղեցու մոդելը» մեր վերջին հիմնական արժեքն է, և շուտով կխոսենք դրա մասին։